Μια φορά κι' έναν καιρό, σ' έναν τόπο μακρινό ζούσαν δύο παιδιά που ονομάζονταν Άρης και Ευτύχιος. Ήταν πολύ καλοί φίλοι σαν να γεννήθηκαν ο ένας για τον άλλο!Αν και ήταν από δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους, το παράξενο όμως είναι πως οι δύο τους ποτέ δεν απογοήτευσαν ή στεναχώρησαν ο ένας τον άλλο. Μια μέρα στο σχολείο , καθώς περπατούσαν οι δυο τους τρώγοντας το πρωινό τους σνακ, αντίκρισαν μία λάμψη κοντά στο πάρκο.Αυτό το σκέφτονταν όλη μέρα, ώσπου έφτασε το τέλος του σχολείου. Ο Άρης και ο Ευτύχιος γρήγορα πήγαν στο πάρκο χωρίς άλλη κουβέντα. Μετά από πολύ δρόμο τρέξιμο έφτασαν πάρα πολύ κοντά σ' εκείνη την λάμψη που είχαν αντικρίσει πιο πριν. Με πολλή περιέργεια και λίγο φόβο βλέπουν μια τεράστια πύλη, πολύ παράξενη που μόνο στις ταινίες υπάρχουν τέτοια πράγματα. Μετά δεν άντεξαν και ήθελαν να μάθουν τι είναι αυτό το μέρος κι' έτσι έγινε ... μπήκαν μέσα στην πύλη. Μόλις μπήκαν μέσα έμειναν μ' ανοικτό το στόμα. Δεν μπορούσαν να το φανταστούν στα μάτια τους. Ήταν μια πόλη, πολύ διαφορετική. Για να σας το περιγράψω, τα αυτοκίνητα πετούσαν και αιωρούνταν, τα λεωφορεία δεν ήταν μπλε ή κόκκινα μεγάλα με καρέκλες όπως την σύγχρονη εποχή, ήταν ανάλογαμε το γούστοτου ιδιοκτήτη και ήταν όχι απλά μεγάλα, ήταν θεώρατα που ούτε και ο γρηγορότερος άνθρωπος στον κόσμο δεν θα έφτανε σε αιώνες. Το κακό από όλα αυτά που επικρατούσαν, τα πολύ φανταστικά, ήταν θόρυβος και ηχορύπανση. Για να μην τα πολυλογώ η κυκλοφορία και ο τρόπος που ζούσαν στον πολιτισμό είχε αλλάξει. Τα δυο παιδιά δεν έχασαν λεπτό, ώσπου να συνειδητοποιήσουν ότι αυτό ήταν το μέλλον της πόλης τους.
Την επόμενη μέρα μετά την επιστροφή τους από το μέλλον ο Άρης και ο Ευτύχιος αποφασίζουν να οργανώσουν μια εξτρατεία ενάντια στην ρύπανση του περιβάλλοντος, γιατί το ταξίδι στο μέλλον τους έκανε να αφυπνιστούν και να μιλήσουν στον κόσμο για αυτό το θέμα που τους απασχολούσε.
Επιστρέφοντας στην πόλη τους διοργάνωσαν εκστρατεία για ν' αλλάξουν το μέλλον, αλλά και τηλεοπτικές συνεντεύξης τους ζήτησαν να κάνουν και τους δόθηκε η ευκαιρία, μήνυμα σ' όλο τον κόσμο και άλλα πολλά. Το αποτέλεσμα όμως που έβγαλαν αυτές οι προσπάθειες δεν το ήξεραν.
Στα τέλη του Ιανουαρίου η λάμψη ξανά εμφανίστηκε στα παιδιά. Τα παιδιά χωρίς τίποτα για να ανησυχήσουν και να φοβηθούν πια, ορμούν μέσα. Με μιας ανοίγουν τα μάτια τους και πριν μπουν μέσα μοιρίζουν την αύρα του ποταμιού ακούν το θρόισμα των φύλλων και με όλα αυτά κατάλβαν τα άντα. Είχαν κάνει μια μεγάλη αλλαγή και με όλο χαρά και περηφάνεια για αυτό που έκαναν, πήγαν πάλη πίσω στην διάσταση τους.
Τελικά τα δυο παιδιά, μετά από μια μεγάλη και παράξενη περιπέτεια, έσωσαν την πόλη τους και γενικλα τον πολιτισμό τους ή αλλιώς την ύπαιθρο τους, που ζούσαν οι γιαγιάδες και οι παππούδες τους. Αλλά όλο αυτό μόνο με ένα μικρό και σύντομο ταξίδι στο μέλλον. Αυτό που έκαναν ήταν πολυ καλό και ευγενικό εκ μέρους τους. Ελπίζω να σας άρεσε το παραμύθι μου. Γεια σας και χαρά σας!
ΤΕΛΟΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου