Μια νόστιμη ξενάγηση ( μέρος γ' )

      ΜΕΡΟΣ Γ'                             

Νίνα: Λοιπόν, η πρώτη στάση της ξενάγησης μας είναι ο πλανήτης Γιαουρτλιού.
Το όνομα του ήταν τόσο αστείο που δεν μπορούσαμε να κρατηθούμε μπροστά της!Επίσης, νομίζω πως θα πρέπει να αγοράσουμε κι' άλλα μαρούλια για παντελόνια στην Νίνα, διότι κι' απ' τα γέλια μας τα είχαμε κάνει. Είχαμε ντροπιαστεί αφάνταστα!!!Μετά από αυτό η Δήμητρα είχε ρωτήσει μια θεότρελη ερώτηση την Νίνα.
Δήμητρα: Ο πλανήτης αυτός τρώγεται;Γιατί ακούγεται πολύ νόστιμος!
Άννα: Α ναι το ξέχασα,... τόσα έχουν γίνει που ξεχάστηκα και δεν έφαγα το παγωτό που άφησα στο ψυγείο του σπιτιού της Νίνας, τι κρίμα. Θα μπορώ να γεφτώ τα πάντα όλων των ειδών γιαούρτια (αν υπάρχουν)
Ρούλης: Όχι όχι όχι ,με τίποτα!Χριστός και παναγιά.Θα μας κλείσουν μέσα στο κουτί για πάντα.
Εγώ: Συγνώμη αλλά το κουτί τι είναι;
Νίνα: Βέβαια ο Ρούλης όπως πάντα μισοτελειωμένες οι προτάσεις του!
Ρούλης: Άντε λέγε δεν έχω όρεξη για καβγάδες.
Εγώ, Δήμητρα, Άννα: Επιτέλους!
Νίνα: Το κουτί είναι σαν την φυλακή ή τέλοσπάντων το λέτε εσείς το κουτί σας.
Εγώ: Φυλακή όχι κουτί.
Νίνα: Εντάξει αμάν!Λοιπόν εδώ υπάρχουν όλων των ειδών τα γιαούρτια: Στραγγιστά, χωριάτικα και διάφορα άλλα με παράξενες και φρουτένιες γεύσεις όπως μούρα και το πιο συνηθισμένο φρούτα του δάσους.Η μόνη δουλειά των κατοίκων εδώ είναι να βάζουν γιαούρτια σε κουτάκια και να τα πουλάνε στον κόσμο για να τα τρώει.
Άννα: Για να φανταστώ οι κάτοικοι είναι μέσα σε κουτιά και ο κάθε ένας είναι διαφορετικός;
Νίνα: Μπράβο μικρή αρχίζω να σε συμπαθώ αν και ο τρόπος που εκσέφρασες την σκέψη σου ήταν λίγο περίεργος, αλλά ας τοξεχάσουμε κι' αυτό.
Μέσα σ'όλη αυτή την συζήτηση η Δήμητρα είχε απομακρυνθεί και μετά από λίγες ωρίτσες μας είχε πει:
Δήμητρα: Ε παιδιά, πρέπει να το δοκιμάσετε αυτό είναι πεντανόστιμο.
Τότε είναι που γυρίζουμε και βλέπουμε την Δήμητρα να έχει φάει ολόκληρο τον πλανήτη!Μας είχε πιάσει ταχυπαλμία ήμασταν μόνο επισκέπτες και καταλήξαμε να είμαστε εγκληματίες του διαστήματος!
Άννα: Έλα τώρα ξέρεις πως αυτή είναι η δική μου δουλειά άσε με να σε βοηθήσω...
Ρούλης: Σταματήστε έχουμε σπαταλήσει την μισή μας ώρα σε χαζομάρες, δεν μας παραμένει πολής χρόνος για να έρθει η μεγάλη ώρα!
Εγώ:Ωχ παναγία μου το' ξερα πως κάτι θα πήγαινε στραβά!
Νίνα: Σε παρακαλώ εδώ δεν είναι χώρος για τσακωμούς! Λοιπόν, αφού χορτάσατε πολύ καλά με το φαί σας δεν είναι ώρα να δούμε και κάποια αξιοθέατα λέω εγώ; Ε; Ελπίζω να μην τα φάγατε κι' αυτά!
Δήμητρα: Μας πρόλαβες απ' την απόλυτη καταστροφή.
Νίνα: Τώρα ας τελειώνουμε. Εδώ στα δεξιά μας υπάρχει το άγαλμα του γιαουρτιού που πολλοί λένε πως συμβολίζει το γιαούρτι. Είναι ένα άγαλμα που δίχνει ένα γιαουρτοφίλο που το έφτιαξε ο Γάλλος ζωγράφος ο Γιάουρτος ντε γιαούρτι. Κάποιοι λένε ότι αυτοί που ζουν στην Νέα Υόρκημας έκλεψαν την ιδέα κι' έκαναν κι' αυτοί ένα άγαλμα της ελευθερίας ή κάτι τέτοιο.
Άννα: Τώρα κατάλαβα από που προήρθε το άγαλμα της ελευθερίας!
Νίνα: Ακριβώς...Τι κλέφτες. Λίγο πιο πέρα θα αντικρίσετε τον πύργο του γιαουρτούκαλου. Είναι ένας πανήψυλος πύργος που έχει 800 Kg τζατζίκι, 1000 Kg. στραγγιστό και 400 Kg.με 0% λιπαρά γιαούρτι! Είχαν ακουστεί φήμες που αυτοί που ζούνε στο Παρίσι, μας έκλεψαν κι' αυτοί την ιδέα και είχαν κάνει έναν πύργο του Άι-φελ! Επειδή είμαστε όλοι τόσο ταλαντούχοι και όλοι μας σκεφτόμασταν ότι είμαστε οι καλύτεροι οι άλλες χώρες μας κλέβουν την δημοσιότητα αρπάζοντας με λίγα λόγια τις δικές μας ιδέες και αριστουργίματα και να τα ονομάζουν με άσχετα ονόματα!
Δήμητρα: ΑΑΑΑΑ τώρα όλες οι απορίες μου για τα αξιοθέατα έχουν ληθεί.
Έτσι είχε τελειώσει η πρώτη μας στάση.