Νέα σχολική χρονιά!

 Σας εύχομαι τα καλύτερα και να περάσετε όμορφα την νέα σας σχολική χρονιά, είμαι σίγουρη πως όλοι σας είστε πολύ ενθουσισμένοι. Εντάξει μπορεί ακόμα να μην έχετε μπει στους καθημερινούς ρυθμούς σας, όπως και εγώ! Ελπίζω οι στόχοι και τα όνειρα σας να πραγματοποιηθούν. Υπάρχουν τόσες πολλές σκέψεις στο μυαλό σας που τριγυρίζουν, όπως και συναισθήματα. Πόσο μάλλον για τα παιδιά που πάνε στο δημοτικό ή γυμνάσιο( Σαν και εμένα) ή στο λύκειο. Τα συναισθήματα που νιώθω είναι αμέτρητα και φαντάζομαι πως και εσείς το ίδιο θα νιώθεται!

Με αγάπη Γεωργία Αναστασίου

Εκδρομή στο Riverland

Γεια φίλοι των παραμυθιών,

Σήμερα επειδή έχει πάρα πολύ καιρό τώρα να σας γράψω κάτι αποφάσισα να σας περιγράψω μια εκδρομή που έκανα με την οικογένεια μου.Όσοι θέλετε να μάθετε ποιος ήταν ο λόγος για τον οποίο δεν έγραφα στο μπλοκ μου όλο αυτο τον καιρό είναι,διότι ήμουν κατασκήνωση και έτσι δεν είχα την ευκαιρία να σας γράψω. Λοιπόν αρχίζω,... πριν από λίγες μέρες (πριν από πολλές μέρες) πήγα με την οικογένεια μου στο Riverland το rinerland είναι ένας χώρος όπου μπορούν να πάνε παιδιά και να γνωρίσουν τη φύση και κυρίος τα ζώα μέσω δραστηριοτήτων και παιχνιδιών. Βασικά είναι ένας χώρος για όλες τις ηλικίες μα κατά την δική μου γνώμη σαν παιδί είναι κάτι που σε συναρπάζει. Υπάρχουν αμέτρητα πράγματα να δεις και να κάνεις, μερικά από αυτά είναι τα εξής:

- Να δεις και να ακουμπήσεις διάφορα ζώα κυρίως μουλάρια και κατσίκες μα και κότες αν το θελήσης. 

- Έχεις την δυνατότητα να δεις παραγωγή και άρμεγμα γάλα.

- Επίσης, έχεις την δυνατότητα να πληροφορηθείς από ειδικούς για την παραγωγή αυγών και τη συσκευασία τους και γενικά την διαδικασία μέχρι να έρθουν στα δικά μας στόματα.

- Υπάρχουν τόποι όπου μουλάρια έχουν δραπετεύσει να το πω με λίγα λόγια μικρά μουλαράκια μπορεί και νεογέννητα και μπορείς να τα ταίσεις και να τα πιάσεις πάνω σου. 

- Εαν πινάσεις ή θες ένα ενθίμιο τα καταστήματα επάνω στον λόφο σου εξυπηρετούν κάθε σου επιθυμία. Μπορείς να βρεις φαγητά ποτά διάφορα πράγματα που παράγουν εκεί και άλλα πολλά πράγματα που δεν τα έχω γνωρίσει ακόμα και καλό είναι εάν πάτε να μου τα γνωρίσετε. 

- Μα το καλύτερο απ' όλα είναι οι δραστηριότητες στο τέλος, υπάρχουν μέρη όπου μπορείς να κάνεις τοξοβολία, σκοποβολή και γήπεδα ποδοσφαίρου και καλαθόσφαιρας.

- ΑΑΑ κάτι τελευταίο που ξέχασα να σας πω είναι ότι κάτω από το βουνό εκείνο υπάρχει ένα φράγμα στο οποίο μπορείς να πας και να ψαρέψεις διάφορα είδη ψαριών. Πιστέψτε με αξίζει τον κόπο γιατί πήγα με τον μπαμπά μου και τον αδελφό μου και είναι μια τέλεια εμπειρία. Αν και βαριέσαι λίγο στην αρχή το αποτέλεσμα  είναι πεντανόστιμο. Πληροφορίες για το φράγμα μπορείται να πάρετε από το μικρό κταστηματάκι που έχουν εκεί οι υπεύθυνοι. Έχουν και ένα μικρό συντριβανάκι όπου σου μαθαίνουν πως να ψαρεύεις με τον σωστό τρόπο.

Αυτή η εμπειρία είναι η πιο ωραία εμεπιρία της ζωής μου μέχρι τώρα πιστεύω, διότι πέρασα τόσο όμορφα που δύσκολα το ζεις αυτό το συναίσθημα. Το διασκέδασα εγώ και ο αδερφός μου. Ελπίζω και σας εύχομαι να πάτε !

                                                                                                       Γεια σας, περιμένω τα σχόλια σας 

                                                                                                                         Με αγάπη Γεωργία                                                                                                                                           Αναστασίου.

Μια νόστιμη ξενάγηση (μέροςδ')

ΜΕΡΟΣ Δ'

Νίνα: Λοιπόν, η επόμενη μας στάση είναι ο μακαρονοσάλτσας πλανήτης. Εκεί έχω πάρα πολλούς φίλους όπως και ο Ρούλης, γιατί όταν πηγαίναμε εκεί στη παιδική μας ηλικία δεν φαντάζεσται! Παίζαμε, κάναμε ζαβολιές κι' αναστατώναμε τους πάντες εδώ γύρω. Αλλά επειδή ο Ρούλης πατατούλης μεγάλωσε εδώ θα σας τα πει όλα αυτός. 

Ρούλης: Επιτέλους έφτασε η ώρα που θα σας μιλήσω! Αυτός ο πλανήτης είναι πολύ παράξενος και θαυμάσιος! Είναι φτιαγμένος από μακαρόνια και γεμάτος γλίτσα που τυχαίνει να είναι σάλτσα! Έχει πάρα πολλοί σπουδαίοι ζωγράφοι! Κάποιοι από τους πιο γνωστούς  ζωγράφους που υπήρξαν στον μακαρονοσάλτσα ήταν Πάμπλο μακαρόνας, ο σαλτσασουάρ Νταλί και ο Μακαρόνας ντα βίντσι. Όλοι πέθαιναν να τους γνωρίσουν, το ίδιο κι΄εγώ! Απέναντι μας θα δείτε το σαλτσοσσαίο που είναι ένα πολύ όμορφο αξιοθέατο, δίπλα μας στην αριστερή πλευρά θα αντικρίσετε τα παιδικά μας χρόνια. Εδώ παίζαμε ώρες ατέλειωτες μαζί με την Νίνα μαρουλλίνα ... Αφου΄τα είδατε όλα ας φύγουμαι.
Νίνα: Ωχ! Ένα λεπτό μόνο, μόλις ήρθε ο Νικόλας μακαρόνας! Τι νέα ρε φίλε;
Εγώ , Δήμητρα και Άννα: Κι' άλλος στην παρέα! Δεν πάτε καλά θα κάνουμε εμετό! Δυο μέτρα με τρίχες κι' όλας! Μόνο πόδια του λείπουν και θα δεις τι θα σου πούμε!
Μακαρόνας: Γεια σας! Εγώ είμαι ο Νικόλας μακαρόνας ο παιδικός φίλος του Ρούλη και της Νίνας. Εσείς πρέπει να' στε φίλοι των φίλων μου, έτσι;
Εγώ, Δήμητρα και η Άννα: Ναι, είμαστε κι' εμείς είμαστε οι καλύτεροι.
Μακαρόνας: Λοιπόν, επειδή σε' μένα δεν πιάνουν αυτά τα' στεια μακριά από τους φίλους μου αλλιώς πεθάνατε. Και να μην διανοηθείτε να πείτε κάτι σ' αυτούς!
Νίνα και Ρούλης: Κορίτσια μην του δίνεται και πολλή σημασία, γιατί αυτό είναι χαρακτηριστικό του. Μερικές φορές είναι λίγο ανταγωνιστικός και θέλει εκείνος να είναι στην <<εξουσία>>. Πάλι, αν τον καλο- πιάσεις θα σε συμπαθήσει και μετά όλα τ' άλλα θα γίνουν με την σειρά και την ώρα τους. Νομίζω είναι ώρα να φύγουμε για να μην μπλέξουμε σε σοβαρούς καβγάδες!
Μακαρόνας: Μα φεύγετε τόσο γρήγορα;
ΟΛΟΙ: Ναι ξεχάσαμε το φαγητό στον φούρνο!(ειρωνικά)
Έτσι από μια μεγάλη περιπέτεια οι δυο μας φίλοι μας είχαν δόσει ένα διαστημόπλοιο είχαν βάλει τον αυτόματο πιλότο μια χαρά.
      Όταν πατήσαμε τα πόδια μας πάνω στην Γη, είχαμε νιώσει τόση ανακούφιση από μέσα μας. Αλλά και χαρά, γιατί δεν νομίζω να μας τύχαινε κάτι τέτοιο ξανά. Όταν πήγαμε να βγούμε από το διαστημόπλοιο ακούσαμε μια φωνή να μας λέει: Ήρθαμε δεν μας χάσατε.
Στην αρχή φοβηθήκαμε λίγο αλλά μετά είχαμε δει καλά καλά μέσα στο διαστημόπλοιο δεν πιστεύαμε στα μάτια μας! Ήταν ο Ρούλης και η Νίνα! Είπαν ότι έκαναν τους λαθροεπιβάτες, γιατί δεν ήθελαν να μας χάσουν. Όμως ο Ρούλης και η Νίνα δεν ήταν μόνο γι'αυτό που είχαν έρθει! Είχαν έρθει επι εντολή του βασιλιά των φαγητών, για να μας ζητήσουν και να βεβαιωθούν ότι δεν θα πούμε σε κανέναν αυτό που είχαμε περάσει. , ένας άλλος πιο σοβαρός λόγος που είχαν έρθει ήταν ότι υπήρχε ένας κακός στην πόλη τους και όλοι είχαν αναστατωθεί πάρα πολύ. Έτσι ήθελε την βοήθεια μας για να τον φάμε. Χαχαχα.
Μέσα σ' αυτήν την αναστάτοση ακούσαμε ένα ΤΕΛΟΣ και τελικά όλοι και όλα είχαν τελειώσει και είχαν εξαφανιστεί. Και μόνο μία κλεψύθρα ήταν μπροστά μας που είχε λήξη ή αλλιώς τελειώσει. Τότε κι' τρεις μας καταλάβαμε πως όλα αυτά ήταν υπο τον έλεγχο μιας κλεψύθρας! Είχα χαρεί πάρα πολύ που μου δόθηκε αυτή η θαυμάσια ευκαιρία μαζί με τις αγαπημένες μου φίλες.
ΤΕΛΟΣ

Μια νόστιμη ξενάγηση ( μέρος γ' )

      ΜΕΡΟΣ Γ'                             

Νίνα: Λοιπόν, η πρώτη στάση της ξενάγησης μας είναι ο πλανήτης Γιαουρτλιού.
Το όνομα του ήταν τόσο αστείο που δεν μπορούσαμε να κρατηθούμε μπροστά της!Επίσης, νομίζω πως θα πρέπει να αγοράσουμε κι' άλλα μαρούλια για παντελόνια στην Νίνα, διότι κι' απ' τα γέλια μας τα είχαμε κάνει. Είχαμε ντροπιαστεί αφάνταστα!!!Μετά από αυτό η Δήμητρα είχε ρωτήσει μια θεότρελη ερώτηση την Νίνα.
Δήμητρα: Ο πλανήτης αυτός τρώγεται;Γιατί ακούγεται πολύ νόστιμος!
Άννα: Α ναι το ξέχασα,... τόσα έχουν γίνει που ξεχάστηκα και δεν έφαγα το παγωτό που άφησα στο ψυγείο του σπιτιού της Νίνας, τι κρίμα. Θα μπορώ να γεφτώ τα πάντα όλων των ειδών γιαούρτια (αν υπάρχουν)
Ρούλης: Όχι όχι όχι ,με τίποτα!Χριστός και παναγιά.Θα μας κλείσουν μέσα στο κουτί για πάντα.
Εγώ: Συγνώμη αλλά το κουτί τι είναι;
Νίνα: Βέβαια ο Ρούλης όπως πάντα μισοτελειωμένες οι προτάσεις του!
Ρούλης: Άντε λέγε δεν έχω όρεξη για καβγάδες.
Εγώ, Δήμητρα, Άννα: Επιτέλους!
Νίνα: Το κουτί είναι σαν την φυλακή ή τέλοσπάντων το λέτε εσείς το κουτί σας.
Εγώ: Φυλακή όχι κουτί.
Νίνα: Εντάξει αμάν!Λοιπόν εδώ υπάρχουν όλων των ειδών τα γιαούρτια: Στραγγιστά, χωριάτικα και διάφορα άλλα με παράξενες και φρουτένιες γεύσεις όπως μούρα και το πιο συνηθισμένο φρούτα του δάσους.Η μόνη δουλειά των κατοίκων εδώ είναι να βάζουν γιαούρτια σε κουτάκια και να τα πουλάνε στον κόσμο για να τα τρώει.
Άννα: Για να φανταστώ οι κάτοικοι είναι μέσα σε κουτιά και ο κάθε ένας είναι διαφορετικός;
Νίνα: Μπράβο μικρή αρχίζω να σε συμπαθώ αν και ο τρόπος που εκσέφρασες την σκέψη σου ήταν λίγο περίεργος, αλλά ας τοξεχάσουμε κι' αυτό.
Μέσα σ'όλη αυτή την συζήτηση η Δήμητρα είχε απομακρυνθεί και μετά από λίγες ωρίτσες μας είχε πει:
Δήμητρα: Ε παιδιά, πρέπει να το δοκιμάσετε αυτό είναι πεντανόστιμο.
Τότε είναι που γυρίζουμε και βλέπουμε την Δήμητρα να έχει φάει ολόκληρο τον πλανήτη!Μας είχε πιάσει ταχυπαλμία ήμασταν μόνο επισκέπτες και καταλήξαμε να είμαστε εγκληματίες του διαστήματος!
Άννα: Έλα τώρα ξέρεις πως αυτή είναι η δική μου δουλειά άσε με να σε βοηθήσω...
Ρούλης: Σταματήστε έχουμε σπαταλήσει την μισή μας ώρα σε χαζομάρες, δεν μας παραμένει πολής χρόνος για να έρθει η μεγάλη ώρα!
Εγώ:Ωχ παναγία μου το' ξερα πως κάτι θα πήγαινε στραβά!
Νίνα: Σε παρακαλώ εδώ δεν είναι χώρος για τσακωμούς! Λοιπόν, αφού χορτάσατε πολύ καλά με το φαί σας δεν είναι ώρα να δούμε και κάποια αξιοθέατα λέω εγώ; Ε; Ελπίζω να μην τα φάγατε κι' αυτά!
Δήμητρα: Μας πρόλαβες απ' την απόλυτη καταστροφή.
Νίνα: Τώρα ας τελειώνουμε. Εδώ στα δεξιά μας υπάρχει το άγαλμα του γιαουρτιού που πολλοί λένε πως συμβολίζει το γιαούρτι. Είναι ένα άγαλμα που δίχνει ένα γιαουρτοφίλο που το έφτιαξε ο Γάλλος ζωγράφος ο Γιάουρτος ντε γιαούρτι. Κάποιοι λένε ότι αυτοί που ζουν στην Νέα Υόρκημας έκλεψαν την ιδέα κι' έκαναν κι' αυτοί ένα άγαλμα της ελευθερίας ή κάτι τέτοιο.
Άννα: Τώρα κατάλαβα από που προήρθε το άγαλμα της ελευθερίας!
Νίνα: Ακριβώς...Τι κλέφτες. Λίγο πιο πέρα θα αντικρίσετε τον πύργο του γιαουρτούκαλου. Είναι ένας πανήψυλος πύργος που έχει 800 Kg τζατζίκι, 1000 Kg. στραγγιστό και 400 Kg.με 0% λιπαρά γιαούρτι! Είχαν ακουστεί φήμες που αυτοί που ζούνε στο Παρίσι, μας έκλεψαν κι' αυτοί την ιδέα και είχαν κάνει έναν πύργο του Άι-φελ! Επειδή είμαστε όλοι τόσο ταλαντούχοι και όλοι μας σκεφτόμασταν ότι είμαστε οι καλύτεροι οι άλλες χώρες μας κλέβουν την δημοσιότητα αρπάζοντας με λίγα λόγια τις δικές μας ιδέες και αριστουργίματα και να τα ονομάζουν με άσχετα ονόματα!
Δήμητρα: ΑΑΑΑΑ τώρα όλες οι απορίες μου για τα αξιοθέατα έχουν ληθεί.
Έτσι είχε τελειώσει η πρώτη μας στάση.

Σύντομα και το τρίτο μέρος με ακόμα πιο πολλή φαντασία και νοστιμιά !!!

Μια νόστιμη ξενάγηση ( μέρος β' )

                                                              ΜΈΡΟΣ Β'
      Όσο <<ταξιδεύαμε>> στο διάστημα χωρίς να γνωρίζουμε που πηγαίνουμε είχαμε δει την Άννα να μιλάει με κάποιο περίεργης μορφής πλάσμα. Πήγαμε προς το μέρος της Άννας, και για να καταλάβετε πόσο φοβισμένες ήμασταν τα είχαμε κάνει! Η Άννα όταν μας είδε, μας είχε αγκαλιάσει και μας είχε πει:
Άννα: Χαίρομαι πάρα πολύ που σας βλεπω. Ανησύχησα, αλλά για λίγο, γιατί βρήκα μια καινούρια φίλη.
Δήμητρα: Στάσου γιατί φοράς ένα παντελόνι από μαρούλλι;
Άννα: Εεεεεε... Τα είχα κάνει όταν για πρώτη φορά αντίκρισα...
Εγώ: Άστα πολλά τα λόγια και φέρε μας και εμάς ένα.
Δήμητρα: Τώρα μπορείς να μου πεις τι είναι αυτό;
Άννα: Αυτό προσπαθώ να σας πω εδώ και ώρα.Είναι η καινούρια μου φίλη η Νίνα μαρουλλίνα.
Εγώ και η Δήμητρα: Ο θεός να το κάνει μαρούλλι!
Άννα: Ελάτε τώρα μόνο 30 μάτια έχει, πατάτες για τα εφτά της πόδια και οδοντογλυφίδες για χέρια... τίποτα το σπουδαίο.
Δήμητρα: Τίποτα το σπουδαίο;Τι της έκανες πάλι πλάσμα;;;;;
Εγώ: Δήμητρα ηρέμησε έχω την λύση έφερα το όπλο αμνησίας.
Άννα: Κορίτσια μην αντιδράτε έτσι, η Νίνα θέλει να γίνει φίλη μας.
Εγώ και η Δήμητρα: Υποθέτουμε πως έχεις ένα δίκιο, σ'αυτό που λες.
Άννα: Επίσης, τόσο σπουδαία είμαι που ...
Εγώ και η Δήμητρα: Σταμάτα, λέγε.
Άννα:,που συννενοήθηκα με την Νίνα μαρουλλίνα και θα μας κάνει ξενάγησει σ' όλο το διάστημα!
Εγώ: Άντε ρε σει Άννα αν το' ξερα θα έφερνα χρήματα, τώρα δεν μπορούμε, γιατί δεν έχουμε καθόλου λεφτά.
Άννα: Πριν με αμφισβητούσατε ότι είμαι σπουδαία... Είναι τσάμπα! Ήρθαμε στις εκπτώσεις!
Εγώ: Ξενάγηση,... καλά όμως πώς θα συνεννοηθούμαι;
Άννα: Ουψ,... όλοι κάνουμε λάθη έτσι;
Δήμητρα: Ε, πως της μίλησες;Έκανες το ακατόρθοτο!Πώς;,εσύ ποτέ δεν καταφέρνεις τίποτα.
Άννα: Χαχαχα,(ειρωνικά). Εδώ που τα λέμε δεν σας είπα και τα πάντα. Γνώρισα και κάποιον άλλο τον Ρούλη τον πατατούλη. Αυτός νομίζω είναι ο ξάδερφος της.
Η Νίνα μαρουλλίνα μόλις τον είχε δει δεν ενθουσιάστηκε και πολύ. Αυτό μας φάνηκε παράξενο, διότι ήταν ο αγαπημένος και μοναδικός ξάδερφος της, από ό, τι είχαμε πληροφορηθεί. Έτσι η Άννα πήρε την προτωβουλία να επέμβει σ' εκείνη την άβολη στιγμή του Ρούλη πατατούλη με την Νίνα μαρουλλίνα.
Άννα: Λοιπόν,... Νίνα πιστεύω πως αγαπάς πολύ τον ξάδερφο σου, έτσι;
Νίνα: Τι να σου πω τώρα... να έλεγα πως δεν έχω καμιά συγκένεια μαζί του, αυτό θα ήταν ψέμα αφού γνωρίζεται την αλήθεια.
Ρούλης: Συγνώμη δεν κατάλαβα καλά! Ξαδερφούλα με τόση αγάπη σε δέχτηκα όταν τα μαρούλλια εναντιόθηκαν, κι' αυτό είναι το ευχαριστώ σου;
Νίνα: Αφού όπου πάω μαζί σου με κάνεις κάθε φορά ακόμα πιο ρεζίλι
Δήμητρα: Σαν πώς;
Νίνα: Την προηγούμενη φορά όταν είχαμε πάει στο τυρινεμά για να δούμε μια ταινία, είχε δει ένα χνούδι και πετάχτηκε απ' τη καρέκλα του ουρλιάζοντας <<αράχνη, αράχνη>>
Ρούλης: Μα ήταν ένα πολύ μεγάλο χνούδι και έυκολα κάποιος θα πίστευε ότι είναι αράχνη. Εεεε, εγώ έτυχε να το πιστέψω.
Νίνα: Εντάξει, αυτό να το προσπεράσουμε, αλλά κορίτσια υπάρχουν κι' άλλες τόσες αμέτρητες φορές που με έχει ρεζιλέψει ακόμα και μπροστά από άτομα που ήμουν σίγουρη πως θα το θυμούνταν και θα το σχολίζαν για όλη τους την ζωή,... έτσι έγινε και με στηγματήζουν κάθε μέρα.
Εγώ: Αυτό είναι λίγο βαρύ να το πεις για κάποιον, γιατί έτσι κι' αλλιώς κάποτε θα γνώριζες και θα αντιμετώπιζες όπως όλοι μας ανθρώπους που θα σε κάνουν να νιώθεις άσχημα ή κατώτερη απ' αυτούς.
Νίνα: Σίγουρα, μα πάλι μ' αυτό τον τρόπο είναι ακόμα πιο οδυνηρό... τέλοσπάντων ας αρχίσυμε την ξενάγηση μας.

Μια νόστιμη ξενάγηση ( μέρος α' )

ΜΈΡΟΣ Α' 

        Γεια σας! Σήμερα θα σας διηγηθώ μια ιστορία ή αλλιώς περιπέτεια που πέρασα. Κάποιοι μπορεί να λένε ότι σας λέω ψέματα, αλλά εγώ ξέρω ότι είναι αλήθεια και θα σας το αποδείξω. Λοιπόν, αρχίζει η ιστορία μας... 

         

       Πριν από δύο χρόνια μια ηλιόλουστη Παρασκευή είχα ξυπνήσει όλο ενέργεια για το σχολείο . Στο σχολείο περνάω τέλεια με τις φίλες και τους δασκάλους μου. Συνήθως, όταν τελειώνει το σχολείο πηγαίνω στο πάρκο με τις δύο καλύτερες μου φίλες, την Άννα και την Δήμητρα. Η Άννα και η Δήμητρα είναι σαν αδερφές μου και είμαι σίγουρη πως ποτέ δεν θα τις αποχωρηστώ. Εκείνη την μέρα καθώς περπατούσαμε και λέγαμε τ' αστεία μας, είδαμε κάτι φωτεινό και μια μορφή ενός πλάσματος. Δεν είχαμε δώσει και πολλή σημασία στο πλάσμα. Αλλά αντιθέτως δώσαμε πάρα πολλή σημασία στο φωτεινό μέρος που ήταν λίγο πιο πέρα από εκείνο το παράξενο πλάσμα. Κι' τρεις μας είχαμε φοβηθεί λίγο, αλλά μας έτρωγε η περιέργεια για να ανακαλύψουμε τι είναι, έτσι πήγαμε πάρα πολύ κοντά στην <<πύλη>>. Η <<πύλη.>>ήταν μπλε με πολλά , αμέτρητα αστέρια γύρω της,ήταν σαν να βγήκε από ταινία επιστημονικής φαντασίας.
       Η Άννα από μεγάλη περιέργεια μπήκε μέσα στην <<πύλη>>. Εγώ και η Δήμητρα δεν είχαμε δώσει καμία σημασία καθώς χαζεύαμε μετρώντας τα αστέρια γύρω από τη <<πύλη>> , σιγά σιγά όμως καταλάβαμε πως η Άννα είχε απομακρυνθει από εμάς. Ανησυχούσαμε πολύ, την ψάχναμε παντού στο ζαχαροπλαστείο, στην ψησταριά ακόμα και στο παγωτατζίδικο, αλλά πουθενά. Μπορεί να σας φανεί αστείο ότι την ψάχναμε σ' αυτά τα μέρη αλλά ήταν τα λημέρια της!Η Άννα ήταν τρελαμένη με το φαί. Μετά από αυτό το νόστιμο ψάξιμο και μετά από ένα παγωτό και μια μερίδα πατάτες, δεν μας πήρε και πολύ χρόνο για να καταλάβουμε πως μπήκε μέσα σ' εκείνη την <<πύλη>>. Είχαμε ανησυχήσει για την φίλη μας, γιατί ποιός ξέρει που πήγε ή τη έκανε!Ύστερα από λίγη ώρα σκέψης και σιωπής ακούσαμε μια κραυγή σαν αυτή: Αουου,όυου και μετά η Δήμητρα είχαι πει:
Δήμητρα: Αχ!Νομίζω πως αυτή ήταν η Άννα. Το' ξερα δεν έπρεπε να φάω το τελευταίο σάντουιτς, τώρα δεμονίστηκε!Και κάτι άλλο, επειδή ήξερα πως θα θυμώσει έφερα μαζί μου την προστατευτική στολή μου. Ασφάλεια πρώτα!Θέλω να ζήσω και θέλω όλα τα μέρη του σώματος μου!!!
Εγώ: Δήμητρα, τι είναι αυτά που λες; Όλο χαζομάρες... , αλλά έχεις κι' ένα δίκαιο η Άννα θυμώνει όταν της τρώμε το φαί.Θυμάσε εκείνη την φορά που της έφαγα μια πατάτα και με δάγκωσε στο χέρι; Τι πόνο είχα τραβήξει εκείνη την μέρα!
Δήμητρα: Είδες, είμαι τέλεια πάντα έχω δίκιο.
Εγώ: Ναι! Καλά το καταλάβαμε...!(ειρωνικά)
Δήμητρα: Τέλος πάντων, ας πάμε να δούμε που είναι η Άννα. Έχω αρχίσει να νομίζω πως σήμερα δεν θα τα πάμε καλά, γιατί δεν ξέρουμε τι μπορεί να βρούμε εκεί μέσα!Αλλά αν πρέπει να μπούμε εκεί μέσα θα χρειαζόμαστε μερικές από τις προστατευτικές στολές μου , δύο για μας και μια για την Άννα.
Εγώ: Θα πρέπει να βιαστούμε αλλιώς την βάψαμε! Ποιος ξέρει τι υπάρχει μέσα στην πύλη και τι βασανιστήρια θα της έχουν κάνει! Μπορεί να έχει γίνει ό,τι δήποτε!
Δήμητρα: Της αξίζει με λίγα λόγια αυτό το πράγμα. Είναι ότι μας είχε κάνει αυτή τόσο καιρό.
Εγώ: Έλα τώρα φίλη μας είναι και πρέπει να την ανεχόμαστε ότι και να μας κάνει... θυμάσε τον όρκο που δώσαμε όταν γίναμε κολλητές και οι τρείς μας;
Δήμητρα: Ναι, τώρα το θυμήθηκα συγνώμη Άννα όπου και να είσαι. Σου ερχόμαστε!
       Αργότερα, φορέσαμε τις στολές μας και με πολύ φόβο μπήκαμε μέσα στην <<πύλη>>. Το κάναμε αυτό μόνο και μόνο για την φίλη μας, νομίζατε απλά θα φορούσα αυτά τα απαίσια συνθετικά... ο χριστός και παναγιά! Βέβαια η Άννα ήταν ατρόμητη, αλλά για καλό και για κακό πήγαμε. Μέσα στην <<πύλη>> ήταν πολύ ωραία, οι πλανήτες, τ' αστέρια ήταν τόσο όμορφα κι' υπέροχα!Το τρομακτικό όμως ήταν πως αιορούμασταν στον αέρα! Η Δήμητρα απ' την χαζομάρα της, έκανε πως είναι μέσα στην θάλασσα και κολυμπούσε. Αυτό παρά ότι ήταν λίγο χαζό, αλλά μας βοηθούσε!Όσο περιπλανιόμασταν στο διάστημα τόσο πιο τρομακτικό ήταν, μετά από λίγη ώρα αντικρίσαμε κάτι αξιοθαύμαστο!