Stories around the fire, in camping ( Part 2 )

 Get ready...

  So the first day of drama came, the boys were preparing for camping, trying for one last time to persuade their parents to change their minds:

- Come on mum we are going to lose our summer for camping! Dad please, you can understand me! Said Peter

- My darling this is going to be fun, I am sure you and your brother are going to have the best summer you ever had. Said Mrs. Clarke

- Peter your mum is right. I can understand you, but this is something that you will remember as a good remembrance, Said Mr. Clarke

- I was thinking about this situation a lot and is not a bad idea. We are going to meet new people and we are going to discover new things. Said Harry

- Ok then! My plan did not work so I will go, but only because you told me to do it, Said Peter

Stories around the fire in camping ( Part 1 )

Import

The Clarke family was the soul of their neighborhood. Clarke Family was the perfect family. It had four members, Mrs. Clarke, Mr. Clarke and of course there children Peter and Harry. Maybe their children were the most annoying kids in the world and every day they found with someone or something to get in trouble and fight. But at the same time they were helping when their parents wanted help. All of them were helping poor families and people that needed something important, like food or clothes. The two boys, Peter and Harry, were in the second year of high school. Their parents were thinking years now to send them in camping as team leaders but Harry and especially Peter didn’t want to go camping because they were bored. Camping was boring for them. The boys were trying to find ways to make their parents forget camping but nothing worked, of course. Harry was thinking that it wasn’t a bad idea, Peter was thinking the exactly opposite think. The boys’ characters were very different, Harry always thought the good and the bad things about a situation like this, but Peter was always thinking quickly and his mind was in the girls.

HAPPY NEW SCHOOL YEAR!!! I HOPE YOU HAVE A GREAT YEAR

Νέα σχολική χρονιά!

 Σας εύχομαι τα καλύτερα και να περάσετε όμορφα την νέα σας σχολική χρονιά, είμαι σίγουρη πως όλοι σας είστε πολύ ενθουσισμένοι. Εντάξει μπορεί ακόμα να μην έχετε μπει στους καθημερινούς ρυθμούς σας, όπως και εγώ! Ελπίζω οι στόχοι και τα όνειρα σας να πραγματοποιηθούν. Υπάρχουν τόσες πολλές σκέψεις στο μυαλό σας που τριγυρίζουν, όπως και συναισθήματα. Πόσο μάλλον για τα παιδιά που πάνε στο δημοτικό ή γυμνάσιο( Σαν και εμένα) ή στο λύκειο. Τα συναισθήματα που νιώθω είναι αμέτρητα και φαντάζομαι πως και εσείς το ίδιο θα νιώθεται!

Με αγάπη Γεωργία Αναστασίου

Εκδρομή στο Riverland

Γεια φίλοι των παραμυθιών,

Σήμερα επειδή έχει πάρα πολύ καιρό τώρα να σας γράψω κάτι αποφάσισα να σας περιγράψω μια εκδρομή που έκανα με την οικογένεια μου.Όσοι θέλετε να μάθετε ποιος ήταν ο λόγος για τον οποίο δεν έγραφα στο μπλοκ μου όλο αυτο τον καιρό είναι,διότι ήμουν κατασκήνωση και έτσι δεν είχα την ευκαιρία να σας γράψω. Λοιπόν αρχίζω,... πριν από λίγες μέρες (πριν από πολλές μέρες) πήγα με την οικογένεια μου στο Riverland το rinerland είναι ένας χώρος όπου μπορούν να πάνε παιδιά και να γνωρίσουν τη φύση και κυρίος τα ζώα μέσω δραστηριοτήτων και παιχνιδιών. Βασικά είναι ένας χώρος για όλες τις ηλικίες μα κατά την δική μου γνώμη σαν παιδί είναι κάτι που σε συναρπάζει. Υπάρχουν αμέτρητα πράγματα να δεις και να κάνεις, μερικά από αυτά είναι τα εξής:

- Να δεις και να ακουμπήσεις διάφορα ζώα κυρίως μουλάρια και κατσίκες μα και κότες αν το θελήσης. 

- Έχεις την δυνατότητα να δεις παραγωγή και άρμεγμα γάλα.

- Επίσης, έχεις την δυνατότητα να πληροφορηθείς από ειδικούς για την παραγωγή αυγών και τη συσκευασία τους και γενικά την διαδικασία μέχρι να έρθουν στα δικά μας στόματα.

- Υπάρχουν τόποι όπου μουλάρια έχουν δραπετεύσει να το πω με λίγα λόγια μικρά μουλαράκια μπορεί και νεογέννητα και μπορείς να τα ταίσεις και να τα πιάσεις πάνω σου. 

- Εαν πινάσεις ή θες ένα ενθίμιο τα καταστήματα επάνω στον λόφο σου εξυπηρετούν κάθε σου επιθυμία. Μπορείς να βρεις φαγητά ποτά διάφορα πράγματα που παράγουν εκεί και άλλα πολλά πράγματα που δεν τα έχω γνωρίσει ακόμα και καλό είναι εάν πάτε να μου τα γνωρίσετε. 

- Μα το καλύτερο απ' όλα είναι οι δραστηριότητες στο τέλος, υπάρχουν μέρη όπου μπορείς να κάνεις τοξοβολία, σκοποβολή και γήπεδα ποδοσφαίρου και καλαθόσφαιρας.

- ΑΑΑ κάτι τελευταίο που ξέχασα να σας πω είναι ότι κάτω από το βουνό εκείνο υπάρχει ένα φράγμα στο οποίο μπορείς να πας και να ψαρέψεις διάφορα είδη ψαριών. Πιστέψτε με αξίζει τον κόπο γιατί πήγα με τον μπαμπά μου και τον αδελφό μου και είναι μια τέλεια εμπειρία. Αν και βαριέσαι λίγο στην αρχή το αποτέλεσμα  είναι πεντανόστιμο. Πληροφορίες για το φράγμα μπορείται να πάρετε από το μικρό κταστηματάκι που έχουν εκεί οι υπεύθυνοι. Έχουν και ένα μικρό συντριβανάκι όπου σου μαθαίνουν πως να ψαρεύεις με τον σωστό τρόπο.

Αυτή η εμπειρία είναι η πιο ωραία εμεπιρία της ζωής μου μέχρι τώρα πιστεύω, διότι πέρασα τόσο όμορφα που δύσκολα το ζεις αυτό το συναίσθημα. Το διασκέδασα εγώ και ο αδερφός μου. Ελπίζω και σας εύχομαι να πάτε !

                                                                                                       Γεια σας, περιμένω τα σχόλια σας 

                                                                                                                         Με αγάπη Γεωργία                                                                                                                                           Αναστασίου.

Μια νόστιμη ξενάγηση (μέροςδ')

ΜΕΡΟΣ Δ'

Νίνα: Λοιπόν, η επόμενη μας στάση είναι ο μακαρονοσάλτσας πλανήτης. Εκεί έχω πάρα πολλούς φίλους όπως και ο Ρούλης, γιατί όταν πηγαίναμε εκεί στη παιδική μας ηλικία δεν φαντάζεσται! Παίζαμε, κάναμε ζαβολιές κι' αναστατώναμε τους πάντες εδώ γύρω. Αλλά επειδή ο Ρούλης πατατούλης μεγάλωσε εδώ θα σας τα πει όλα αυτός. 

Ρούλης: Επιτέλους έφτασε η ώρα που θα σας μιλήσω! Αυτός ο πλανήτης είναι πολύ παράξενος και θαυμάσιος! Είναι φτιαγμένος από μακαρόνια και γεμάτος γλίτσα που τυχαίνει να είναι σάλτσα! Έχει πάρα πολλοί σπουδαίοι ζωγράφοι! Κάποιοι από τους πιο γνωστούς  ζωγράφους που υπήρξαν στον μακαρονοσάλτσα ήταν Πάμπλο μακαρόνας, ο σαλτσασουάρ Νταλί και ο Μακαρόνας ντα βίντσι. Όλοι πέθαιναν να τους γνωρίσουν, το ίδιο κι΄εγώ! Απέναντι μας θα δείτε το σαλτσοσσαίο που είναι ένα πολύ όμορφο αξιοθέατο, δίπλα μας στην αριστερή πλευρά θα αντικρίσετε τα παιδικά μας χρόνια. Εδώ παίζαμε ώρες ατέλειωτες μαζί με την Νίνα μαρουλλίνα ... Αφου΄τα είδατε όλα ας φύγουμαι.
Νίνα: Ωχ! Ένα λεπτό μόνο, μόλις ήρθε ο Νικόλας μακαρόνας! Τι νέα ρε φίλε;
Εγώ , Δήμητρα και Άννα: Κι' άλλος στην παρέα! Δεν πάτε καλά θα κάνουμε εμετό! Δυο μέτρα με τρίχες κι' όλας! Μόνο πόδια του λείπουν και θα δεις τι θα σου πούμε!
Μακαρόνας: Γεια σας! Εγώ είμαι ο Νικόλας μακαρόνας ο παιδικός φίλος του Ρούλη και της Νίνας. Εσείς πρέπει να' στε φίλοι των φίλων μου, έτσι;
Εγώ, Δήμητρα και η Άννα: Ναι, είμαστε κι' εμείς είμαστε οι καλύτεροι.
Μακαρόνας: Λοιπόν, επειδή σε' μένα δεν πιάνουν αυτά τα' στεια μακριά από τους φίλους μου αλλιώς πεθάνατε. Και να μην διανοηθείτε να πείτε κάτι σ' αυτούς!
Νίνα και Ρούλης: Κορίτσια μην του δίνεται και πολλή σημασία, γιατί αυτό είναι χαρακτηριστικό του. Μερικές φορές είναι λίγο ανταγωνιστικός και θέλει εκείνος να είναι στην <<εξουσία>>. Πάλι, αν τον καλο- πιάσεις θα σε συμπαθήσει και μετά όλα τ' άλλα θα γίνουν με την σειρά και την ώρα τους. Νομίζω είναι ώρα να φύγουμε για να μην μπλέξουμε σε σοβαρούς καβγάδες!
Μακαρόνας: Μα φεύγετε τόσο γρήγορα;
ΟΛΟΙ: Ναι ξεχάσαμε το φαγητό στον φούρνο!(ειρωνικά)
Έτσι από μια μεγάλη περιπέτεια οι δυο μας φίλοι μας είχαν δόσει ένα διαστημόπλοιο είχαν βάλει τον αυτόματο πιλότο μια χαρά.
      Όταν πατήσαμε τα πόδια μας πάνω στην Γη, είχαμε νιώσει τόση ανακούφιση από μέσα μας. Αλλά και χαρά, γιατί δεν νομίζω να μας τύχαινε κάτι τέτοιο ξανά. Όταν πήγαμε να βγούμε από το διαστημόπλοιο ακούσαμε μια φωνή να μας λέει: Ήρθαμε δεν μας χάσατε.
Στην αρχή φοβηθήκαμε λίγο αλλά μετά είχαμε δει καλά καλά μέσα στο διαστημόπλοιο δεν πιστεύαμε στα μάτια μας! Ήταν ο Ρούλης και η Νίνα! Είπαν ότι έκαναν τους λαθροεπιβάτες, γιατί δεν ήθελαν να μας χάσουν. Όμως ο Ρούλης και η Νίνα δεν ήταν μόνο γι'αυτό που είχαν έρθει! Είχαν έρθει επι εντολή του βασιλιά των φαγητών, για να μας ζητήσουν και να βεβαιωθούν ότι δεν θα πούμε σε κανέναν αυτό που είχαμε περάσει. , ένας άλλος πιο σοβαρός λόγος που είχαν έρθει ήταν ότι υπήρχε ένας κακός στην πόλη τους και όλοι είχαν αναστατωθεί πάρα πολύ. Έτσι ήθελε την βοήθεια μας για να τον φάμε. Χαχαχα.
Μέσα σ' αυτήν την αναστάτοση ακούσαμε ένα ΤΕΛΟΣ και τελικά όλοι και όλα είχαν τελειώσει και είχαν εξαφανιστεί. Και μόνο μία κλεψύθρα ήταν μπροστά μας που είχε λήξη ή αλλιώς τελειώσει. Τότε κι' τρεις μας καταλάβαμε πως όλα αυτά ήταν υπο τον έλεγχο μιας κλεψύθρας! Είχα χαρεί πάρα πολύ που μου δόθηκε αυτή η θαυμάσια ευκαιρία μαζί με τις αγαπημένες μου φίλες.
ΤΕΛΟΣ

Μια νόστιμη ξενάγηση ( μέρος γ' )

      ΜΕΡΟΣ Γ'                             

Νίνα: Λοιπόν, η πρώτη στάση της ξενάγησης μας είναι ο πλανήτης Γιαουρτλιού.
Το όνομα του ήταν τόσο αστείο που δεν μπορούσαμε να κρατηθούμε μπροστά της!Επίσης, νομίζω πως θα πρέπει να αγοράσουμε κι' άλλα μαρούλια για παντελόνια στην Νίνα, διότι κι' απ' τα γέλια μας τα είχαμε κάνει. Είχαμε ντροπιαστεί αφάνταστα!!!Μετά από αυτό η Δήμητρα είχε ρωτήσει μια θεότρελη ερώτηση την Νίνα.
Δήμητρα: Ο πλανήτης αυτός τρώγεται;Γιατί ακούγεται πολύ νόστιμος!
Άννα: Α ναι το ξέχασα,... τόσα έχουν γίνει που ξεχάστηκα και δεν έφαγα το παγωτό που άφησα στο ψυγείο του σπιτιού της Νίνας, τι κρίμα. Θα μπορώ να γεφτώ τα πάντα όλων των ειδών γιαούρτια (αν υπάρχουν)
Ρούλης: Όχι όχι όχι ,με τίποτα!Χριστός και παναγιά.Θα μας κλείσουν μέσα στο κουτί για πάντα.
Εγώ: Συγνώμη αλλά το κουτί τι είναι;
Νίνα: Βέβαια ο Ρούλης όπως πάντα μισοτελειωμένες οι προτάσεις του!
Ρούλης: Άντε λέγε δεν έχω όρεξη για καβγάδες.
Εγώ, Δήμητρα, Άννα: Επιτέλους!
Νίνα: Το κουτί είναι σαν την φυλακή ή τέλοσπάντων το λέτε εσείς το κουτί σας.
Εγώ: Φυλακή όχι κουτί.
Νίνα: Εντάξει αμάν!Λοιπόν εδώ υπάρχουν όλων των ειδών τα γιαούρτια: Στραγγιστά, χωριάτικα και διάφορα άλλα με παράξενες και φρουτένιες γεύσεις όπως μούρα και το πιο συνηθισμένο φρούτα του δάσους.Η μόνη δουλειά των κατοίκων εδώ είναι να βάζουν γιαούρτια σε κουτάκια και να τα πουλάνε στον κόσμο για να τα τρώει.
Άννα: Για να φανταστώ οι κάτοικοι είναι μέσα σε κουτιά και ο κάθε ένας είναι διαφορετικός;
Νίνα: Μπράβο μικρή αρχίζω να σε συμπαθώ αν και ο τρόπος που εκσέφρασες την σκέψη σου ήταν λίγο περίεργος, αλλά ας τοξεχάσουμε κι' αυτό.
Μέσα σ'όλη αυτή την συζήτηση η Δήμητρα είχε απομακρυνθεί και μετά από λίγες ωρίτσες μας είχε πει:
Δήμητρα: Ε παιδιά, πρέπει να το δοκιμάσετε αυτό είναι πεντανόστιμο.
Τότε είναι που γυρίζουμε και βλέπουμε την Δήμητρα να έχει φάει ολόκληρο τον πλανήτη!Μας είχε πιάσει ταχυπαλμία ήμασταν μόνο επισκέπτες και καταλήξαμε να είμαστε εγκληματίες του διαστήματος!
Άννα: Έλα τώρα ξέρεις πως αυτή είναι η δική μου δουλειά άσε με να σε βοηθήσω...
Ρούλης: Σταματήστε έχουμε σπαταλήσει την μισή μας ώρα σε χαζομάρες, δεν μας παραμένει πολής χρόνος για να έρθει η μεγάλη ώρα!
Εγώ:Ωχ παναγία μου το' ξερα πως κάτι θα πήγαινε στραβά!
Νίνα: Σε παρακαλώ εδώ δεν είναι χώρος για τσακωμούς! Λοιπόν, αφού χορτάσατε πολύ καλά με το φαί σας δεν είναι ώρα να δούμε και κάποια αξιοθέατα λέω εγώ; Ε; Ελπίζω να μην τα φάγατε κι' αυτά!
Δήμητρα: Μας πρόλαβες απ' την απόλυτη καταστροφή.
Νίνα: Τώρα ας τελειώνουμε. Εδώ στα δεξιά μας υπάρχει το άγαλμα του γιαουρτιού που πολλοί λένε πως συμβολίζει το γιαούρτι. Είναι ένα άγαλμα που δίχνει ένα γιαουρτοφίλο που το έφτιαξε ο Γάλλος ζωγράφος ο Γιάουρτος ντε γιαούρτι. Κάποιοι λένε ότι αυτοί που ζουν στην Νέα Υόρκημας έκλεψαν την ιδέα κι' έκαναν κι' αυτοί ένα άγαλμα της ελευθερίας ή κάτι τέτοιο.
Άννα: Τώρα κατάλαβα από που προήρθε το άγαλμα της ελευθερίας!
Νίνα: Ακριβώς...Τι κλέφτες. Λίγο πιο πέρα θα αντικρίσετε τον πύργο του γιαουρτούκαλου. Είναι ένας πανήψυλος πύργος που έχει 800 Kg τζατζίκι, 1000 Kg. στραγγιστό και 400 Kg.με 0% λιπαρά γιαούρτι! Είχαν ακουστεί φήμες που αυτοί που ζούνε στο Παρίσι, μας έκλεψαν κι' αυτοί την ιδέα και είχαν κάνει έναν πύργο του Άι-φελ! Επειδή είμαστε όλοι τόσο ταλαντούχοι και όλοι μας σκεφτόμασταν ότι είμαστε οι καλύτεροι οι άλλες χώρες μας κλέβουν την δημοσιότητα αρπάζοντας με λίγα λόγια τις δικές μας ιδέες και αριστουργίματα και να τα ονομάζουν με άσχετα ονόματα!
Δήμητρα: ΑΑΑΑΑ τώρα όλες οι απορίες μου για τα αξιοθέατα έχουν ληθεί.
Έτσι είχε τελειώσει η πρώτη μας στάση.